هدف طبيعتشناسى
منظور از طبيعت عالم مادى است، يعنى عالمى كهبا حواسمان با آن در ارتباط هستيم. در قرآن كريممتجاوز از 750 آيه وجود دارد كه در آنها به پديدههاىطبيعى اشارت رفته است. در غالب اين آيات مطالعهكتاب آفرينش و تدبر در آن توصيه شده است.
از نظر قرآن موجودات طبيعى آيات (نشانههاى)حقتعالى هستند و طبيعتشناسى بايد به منزلهآيتشناسى تلقى شود و ما را از آيات به صاحب آياتبرساند:
«و من آياته ان خلق لكم من انفسكم ازواجا لتسكنوا اليهاو جعل بينكم مودة و رحمة ان فى ذلك لآيات لقوميتفكرون» (روم، 21)
(و از آيات الهى آن است كه براى شما از جنس خودتان جفتىبيافريد كه در بر او آرامش يافته و با هم انس بگيريد، و ميانشما مودت و رحمتبرقرار نمود. بىگمان در اين امرنشانههايى استبراى كسانى كه فكر مىكنند.)
