
يادداشتی پيرامون توقيف نشريهی «پيام کردستان»
ناصر ايرانپور
پيام «کردستانِ» توقيفشده از خيلی لحاظ قابل بررسی است: از لحاظ فن و سبک روزنامهنگاری، از لحاظ سمتگيری محتوا و مضامين مطالب چاپ شدهی آن، از لحاظ استقلال و يا وابستگی مالی ـ سياسی ـ ايدئولوژيک و دوری و نزديکی آن به قدرت سياسی، از لحاظ غنا يا عدم کيفيت مطالب آن، از لحاظ موثق و ناموثق بودن منابع خبری آن، از نظر بهروز بودن و تنوع موضوعی و فراگير بودن يا نبودن آن و غيره. حقيقتاً هر کدام از اين معيارها را مبنا قرار دهيم، اين نشريه در دورهی دوم خود ناجح و سربلند بيرون نخواهد آمد، طوريکه در ارتباط با آن قادر نيستيم به لحاظ تخصصی از يک نشريهی متعارف و امروزی سخن به ميان آوريم. با اين وجود بايد پايان دادن به حيات آن را ضربهی ديگری بر آزادی مطبوعات محسوب نمود. اين دوهفتهنامه، اما، صرف نظر از اين توقيف نيز سرنوشت تراژيک و آموزندهای داشت که موضوع سطور ذيل است.
منبع : کیله شین