«حیات وزندگانی یأس آمیزوبررسی مسئله نومیدی ازرحمت»
نویسنده : محمود ویسی
یأس عبارت ازقطع امیدوآرزواست وکسی که بیش ازحد گرفتاریأس ونومیدی است ازاودرزبان عربی به یئوس تعبیر می شود.یأس منتهای درجه قنوط ونومیدی است ،قنوط عبارت ازقطع امیدنسبت به خیرورحمت است. یأس وقطع امیدبرای کافرومشرک-آنگاه که باحوادث ناگواروآسیبهاومصائب مالی وجانی امتحان وآزمون میشود-ازصفاتی است که لازمه جریان روحی اوست،زیرابایدازدیدگاه اوهمه حوادث بروفق هوای اوروی دهدلذاوقتی باحوادثی درجهت خلاف هوس خودمواجه میشوددچاردلتنگی وخشم ونومیدی ازرحمت ونعمت وفضل الهی میشود.سیمای زشت کودنی وبیهوده کاری وکندذهنی وکمبودشدیدازنظرجنبش وتحرک براندام روان فردنومیدنقش میگیردواوچنان ازسخن بازمی ایستدکه گویالال است وبه سؤالات پاسخ نمی دهدکه گویاکراست ودرهیچ کاری کوشش نمیکندزیراخوف مداوم ورعب ودهشت ودلهره ای مستمرّبرروان او مسلط میباشد گاهی فرد نومید خودراازگروه وجمعیت به یکسومی نهدوباخویشتن همچون حلزون می خزدوازیاران ودوستان کناره جوئی کرده وگرفتارحالت بدبینی نسبت به مردم می شودوهرپیوندی رامی بردوباارحام وخویشاوندان صله ورابطه اش راقطع می کندودرعالمی ازخیالات واوهام زندگی می کند وهیچ حقیقتی را باورندارد و به هیچکس اعتماد نمی کند.
یأس ونومیدی باچنین مفهومی حرکت وجنبش راکندساخته وشادابی جسم وتن آدمی راازمیان می برد،ودنیاازدیدگاه اوتیره وسیاه میگرددووسوسه هااورااحاطه کرده ودرمحاصره اش قرارمی دهند واضطراب او راتحت فشارمی گذاردواحساس رنج گناه وخودکم بینی شدیدوی رادرتنگناقرارمی دهدواحیاناًفردنومیدیأس ونومیدی خودرامتوجه عالم خارج ویامتوجه خویشتن می نماید لذا احیاناً دست به خود کشی می زندامّابرای درمان این درد بایدچاره ای اندیشید.
ازمهمترین درمانهاذکربه مفهوم جامع وشامل آن است ذکری که آرامش بخش باشدهمانطورکه میدانیم درمرحله مقدماتی هرذکری مانندنماز،تلاوت قرآن ،استفاده ازاوقات سحرواستغفار،همگی حالت دوارادارندواستفاده ازدواهیچوقت لذت بخش وخوشایندنیست امابعدازمدتی که شفاحاصل شدهمان دوا(نماز،تلاوت قرآن ،و یاد قیامت و...)به غذاتبدیل می شودیعنی اذکاریک ماهیت دوگانه دارنددرعین حال که نمازبرای بعضی افرادجامعه که ناخوشحالنددواست برای دسته دیگرکه خوشحالند غذاست البته خوشحال بمعنی واقعی کلمه یعنی خوش حال پس ماهم برای اینکه حال خوشی پیداکنیم وخوشحال شویم وازمریض احوال بودن وناخوش احوال بودن رهائی یابیم بایداهل ذکرواهل سحروبرکات سحرشویم.
پیشنهادمی شوددقایقی قبل ازاذان صبح که بقول حافظ وقت نجات ازغصه هاست بیدارشویم وبه درمان دردهای واقعی وساختگی اقدام کنیم –دوش وقت سحرازغصه نجاتم دادند (غصه شماهمان یأس وناامیدی وعدم اعتمادبنفس است)واندرآن ظلمت شب آب حیاتم دادند.
امیداست بابرداشتن عینک بدبینی به خودودیگران وگذاشتن عینک امیدوخوش بینی بردیدگان زیبائی حیات رابیشترازگذشته تجربه کنیم چون:
زندگی زیباست ای زیبا پسند زنده اندیشان به زیبائی رسند.
